Het collegeakkoord en de nieuwe wethouders

13-05-2018 Politiek Han van der Horst

COLUMN - Deze week treedt het nieuwe college aan op een raadsvergadering in het Stadskantoor. Voor Nathalie Gouweleeuw (VVD), Alexander van Steenderen (SP), Marcel Houtkamp (D66) en Mario Stam (PvdA) betekent dat een vertrek uit de bestuursverdieping. Zij hebben alle vier reden om met tevredenheid terug te zien op de prestaties van de afgelopen vier jaar.

Schiedam heeft nog grote problemen te overwinnen waarvoor de Hoogstraat symbool staat, maar toch kun je merken dat er op heel veel gebieden vooruitgang is geboekt. Dat niet alleen. Wie het bestuursakkoord van hun opvolgers leest, merkt dat zij het gevoerde beleid in grote lijnen voortzetten. Dan heb je het toch niet verkeerd gedaan.

De nieuwe wethouders zijn niet van plan zich in hun coalitie op te sluiten. Ze willen het beleid tot stand brengen in samenwerking met alle raadspartijen en ze willen graag voorkomen dat er een kloof ontstaat tussen de aan de coalitie deelnemende fracties (D66, AOV, Groen Links, CDA, VVD en Progressief Schiedam) en de rest van de raad. Voorkomen dus dat je een vóór-blok krijgt en een teuge-blok.

In dat geval moeten de nieuwe wethouders bereid zijn om een beetje los van hun partijpolitieke achterban te opereren. Een grote fractiediscipline binnen de collegepartijen is in dat geval funest en van wethouders moet geaccepteerd worden dat zij bij kritiek uit eigen partij soms elders in de raad meerderheden zoeken. De raadsleden dienen de verleiding te weerstaan om tweede kamertje te spelen en het is maar te hopen dat de lokale partijbesturen daarvoor begrip weten op te brengen.

Dit klemt des te meer omdat het college belooft goed naar burgers en belanghebbenden te luisteren, beter zelfs dan hun voorgangers. Bij dit alles komen onuitgesproken de herinneringen naar voren aan het bomenfiasco rond het snelfietspadplan langs de Westfrankelandsedijk. Het zal er in de praktijk wel op neerkomen dat er in een vroeger stadium en vaker inspraakprocedures op touw worden gezet. Het is daarbij van belang dat burgers niet de indruk krijgen dat zij voor een voldongen feit worden gezet en dat zij nog even het stempeltje van hun goedkeuring moeten geven.

Daarom is het van belang dat de politiek verantwoordelijken hun gezicht laten zien en de boel niet laten afhandelen door ambtenaren die niet veel meer mogen zeggen dan dat zij de interessante gezichtspunten zullen meenemen. Bij dat soort mededelingen voelen veel burgers zich belazerd.

Verder zal het college zich in de praktijk moeten waarmaken. Het collegeakkoord is bedoeld voor de komende vier jaar en men hult zich dan ook nogal in goede bedoelingen. Gelukkig komt de dooddoener 'slimme initiatieven' maar een keer voor en het even lege begrip 'creatieve oplossingen' ontbreekt zelfs geheel, evenals de term 'out of the box'.

Het belangrijkste criterium om een gemeentebestuur te beoordelen blijft nog altijd de manier waarop het omgaat met de mensen die zichzelf het slechtste kunnen redden. Wat dat betreft is de manier waarop onze buurgemeente Rotterdam de afgelopen vier jaar bestuurd is een triest voorbeeld. Daar zwerven nu – zo blijkt uit de jongste gegevens – duizend jongeren over straat en het college heeft besloten twintigduizend sociale huurwoningen af te breken. Er wordt in Schiedam door bepaalde lieden nog wel eens gezegd dat wij dit voorbeeld zouden moeten volgen omdat onze stad anders het 'afvalputje' van de Rijnmond wordt. Tegen zulke akelige volksmennerij heeft het college inhoudelijk stelling genomen. De voorraad aan sociale huurwoningen blijft in ieder geval gehandhaafd en wordt verbeterd waar noodzakelijk. Eigenlijk zou er op grote schaal voor mensen met weinig geld en jonge starters die van flexbaantjes afhankelijk zijn, moeten worden gebouwd, maar dat zit er met de VVD en het CDA in dit college niet in. Men staart zich samen met D66 in die kringen blind op de bouw van woningen voor de middenklasse omdat die anders Schiedam zouden verlaten. Het is te hopen dat maatwerk met een menselijke maat het criterium blijft om werklozen aan een baan te helpen en dat die niet worden getreiterd met zinloze sollicitatietrainingen of het leveren van 'tegenprestaties' die in geen enkel opzicht in verband staan met hun reële mogelijkheden op de arbeidsmarkt.

Dat is voor een belangrijk gedeelte ook een kwestie van mentaliteit. Hoop geeft het feit dat het openbaar vervoer in Schiedam gratis zal blijven voor de minima, jong en oud, omdat voor alle categorieën van de bevolking mobiliteit van even groot belang is en mensen met een behoorlijk pensioen zoals ik best een tramkaartje kunnen betalen. Even positief is het feit dat Schiedam bij het toepassen van de Rotterdamwet het inkomenscriterium er nadrukkelijk uit gesloopt heeft. In Schiedam kan je de toegang tot een woning in een bepaalde wijk niet geweigerd worden omdat je te weinig inkomen hebt, wel omdat je een wooncarrière vol asociaal gedrag en het veroorzaken van overlast achter de rug hebt. Kijk, zo hoort het.

Het college wil alle Schiedammers bij het beleid betrekken. Alle Schiedammers betekent alle Schiedammers en dan zijn de bestaande etnische scheidslijnen een groot probleem. Niet dat de stadgenoten van uiteenlopende afkomst een hekel aan elkaar hebben, maar zij leven wel langs elkaar heen. Dat komt de kwaliteit van het bestaan in Schiedam niet ten goede.

Wat dat betreft heeft het college een valse start gemaakt door de fractie van Denk met patriarchale en regenteske argumenten in een zo vroeg stadium uit te sluiten van de onderhandelingen over het college. De wethouders steken nu een hand uit. Het is te hopen dat de jeugdige nieuwkomers inderdaad behandeld zullen worden als volwaardige collega´s en niet als een vreemde eend in de plaatselijke politieke bijt.

Toch kun je alles overziende zeggen: het ziet er gezond uit, jongens en meisjes. Nu niet versagen. Zet hem op!

Gerelateerd
Reacties
Bedrijven Alle bedrijven »






Vacatures Alle vacatures »
Altijd Up-to-date