Heerlijke broodlucht bij dagbesteding Weidelicht

12-11-2019 Nieuws Kor Kegel

Jeroen Reissenweber legt de gasten de kunst van het brood bakken uit

SCHIEDAM – Wat moet je met een grijze regendag? Binnen blijven. En brood bakken! Dat deden ze gisteren tijdens de dagbesteding bij Weidelicht. De boerderij staat op het ‘drielandenpunt’ van Schiedam, Vlaardingen en Schipluiden en trekt ouderen uit de hele regio. Gisteren rook het er naar de heerlijke geuren van vers gebakken brood.  

“Een perfecte dag om binnen brood te bakken!” zegt Inez Pereira, oprichtster van Weidelicht. De boerderij aan de Oostveenseweg 7 dateert van 1900 en is de laatste boerderij met een traditionele takkenbos-oven en waterfornuis. Een ideale omstandigheid voor een broodbakdag. Maar het vraagt wel om voorbereiding. Reeds om half zes gisterochtend werd de oven opgestookt. Daarna werden de restanten van het verbrande hout uit de oven gehaald en werd met een natte dweil de vloer van de oven schoongemaakt. De oven is dan witheet en 300 graden. Hierna rust de oven een uurtje, waarna met een schieter het brood in de oven gelegd wordt. Na ongeveer twintig minuten is het brood klaar. Boven de oven is de rijskast, waar de deegbollen liggen te rijzen voordat ze de oven in gaan.  

Jeroen Reissenweber is eigenaar van bakkerij Holtkamp uit Schipluiden. Een regionaal vermaarde bakkerij. Hij kwam naar Weidelicht om met de ouderen op ambachtelijke wijze de broden te maken. Jeroen is een telg uit de Holtkamp-familie en is al sinds 1988 werkzaam in het bedrijf. 
De gasten verzamelden zich om het kookeiland en de tafel in de grote keuken. Jeroen maakte het brooddeeg: een mooi eiland van meel, waar water, gist en zout aan toegevoegd werd met professionele bewegingen en vooral veel spierkracht. Het kneden van het deeg, de bolle rijs en het maken van de bollen, met veel aandacht werd het gadegeslagen. Na het rijzen van de bollen gingen ze in de takkenbos-oven die op de goede temperatuur gebracht was. Na ongeveer twintig minuten kwamen de eerste broden eruit, goudbruin en heerlijk geurend.

Aan tafel werd er genoten van een broodlunch met eigen gebakken brood en een keur aan streekproducten uit Midden-Delfland, zoals boerenkazen, boerenboter, karnemelk en volle melk van de boer, zelfgemaakte jam en huisgemaakte vleeswaren van slagerij Wapenaar. 
Inez Pereira: “Het was een sombere herfstdag die omgetoverd werd tot een prachtige dag met de heerlijkste geuren, smaken en producten!” 

Boerderij Weidelicht is een kleinschalige dagbesteding voor ouderen én hun mantelzorgers. In januari van dit jaar opende Weidelicht zijn deuren voor de gasten. Inmiddels staan de deuren vier dagen per week open. Kort na de jaarwisseling zal Weidelicht ook een vijfde dag geopend zijn. Elke dag is gastvrouw Inez Pereira gelukkig: “De sfeer is ontzettend goed. Mensen gaan zo respectvol en fijn met elkaar om!”

In de woonkamer brandt de open haard, heerlijk om bij op te warmen als daarvoor de dieren buiten eten hebben gekregen. In de Winterkamer kan er aan de tafel gebladerd worden door tijdschriften en boeken, in de Zomerkamer staan heerlijke ruststoelen om een momentje voor jezelf te nemen. Uit de keuken komen altijd heerlijke geuren, van het verse gebak in de ochtend bij de koffie, tot aan de driegangenlunch in de middag. Op boerderij Weidelicht mag ieder z’n eigen weg vinden, er zijn geen verplichtingen. Rust en je thuis voelen, genieten en heerlijk eten, dat zijn de belangrijkste ingrediënten.

Het voornaamste doel, zegt Inez: “Het ontlasten van de mantelzorger en de gasten een heerlijke dag geven! Als onze gasten vertellen dat zij zich verwend voelen en als een mantelzorger zegt dat zij zo’n mooie lichte dag heeft gehad, dan kun je mij niet gelukkiger maken!”

Om de gasten nog veel meer heerlijke dagen te geven en als op de vijfde dag de deuren ook open gaan, is Weidelicht op zoek naar vrijwilligers met een warm hart voor ouderen. Ook zijn fietsvrijwilligers welkom; in de zomer is er namelijk een prachtige duofiets. “Daarnaast zou het geweldig zijn als een kok een paar uurtjes voor ons zou willen koken, waarbij de afwas natuurlijk aan ons overgelaten kan worden!” zegt Inez.