Kees te Gussinklo verenigde tientallen jongeren in De Dijk

13-02-2018 In memoriam Kor Kegel

Kees te Gussinklo verenigde tientallen jongeren in De DijkKees te Gussinklo werd na zijn Schiedamse tijd een bekende verslaggever in de Haagse voetbalwereld

SCHIEDAM – Kees te Gussinklo was een uitstekende jongerenwerker. In de jaren tachtig wist hij rumoerige jongeren in de Gorzen, Oost en West wist te verleiden tot een scala aan activiteiten, waardoor de overlast in de wijken afnam en ze een goed gevoel van saamhorigheid kregen.

Kees te Gussinklo kwam uit Den Haag en trof in Schiedam de bereidwilligheid bij Klubhuis Zuid aan de Dwarsstraat om een jongerenhonk aan de Westfrankelandsedijk bij de Willem de Zwijgerlaan te realiseren: De Dijk. Er was namelijk een soort onwil om de jongeren een ontmoetingsruimte aan de Dwarsstraat te geven, vanwege het rumoer en de overlast voor de andere activiteiten in het wijkcentrum van Schiedam-Zuid.

De Dijk werd een inspirerende plek met live-optredens van popgroepen, met spelletjes en sportactiviteiten. Veel jongeren ontdekten er hun zangtalenten en andere vaardigheden. Vanuit De Dijk organiseerde Kees te Gussinklo excursies naar inspirerende plekken. Maar Schiedam raakte Kees op 15 augustus 1988 kwijt aan FC Den Haag, waar hij supporterscoördinator werd. Zijn eerste opdracht was een jongerenhonk op te richten om de hooligans tot ander gedrag te stimuleren. Zo’n mentaliteitsomslag was hem in Schiedam-Zuid tenslotte goed gelukt. Daar had Kees te Gussinklo een fantastische klik met jongeren als Frans Keemink en Remco van der Stelt, die onder hun leeftijdgenoten een inspirerende invloed hadden. Nog altijd hebben de jongeren die toen in De Dijk kwamen, een prettige klik met elkaar. Tot op de dag van vandaag. Doordat Kees te Gussinklo er 35 jaar geleden een vriendenclub van maakte.

Kees te Gussinklo was geen schuwe jongerenwerker. Hij bruskeerde geregeld zijn bestuur door openlijk kritiek te uiten op het gemeentelijke jongerenbeleid. “De politiek denkt al gauw dat jongerenwerk alleen popmuziek is”, schamperde hij. Hij vond meer jongerencentra nodig met ook professionele beheerders van Aladdin, Sint Joris Doele, Underground – maar daar had de politiek geen oog voor.

Kees te Gussinklo was een van de eerste ‘straatfunctionarissen’ die waarschuwde voor bureaucratisering. Hij wilde geen coördinator voor het jongerenwerk in Schiedam, want zo’n coördinator onttrek je aan het feitelijke jongerenwerk. Hele beroepsgroepen in het welzijnswerk, bij de politie, in de zorg, gingen de decennia erna inzien dat de papieren regeldruk ten koste ging van hun feitelijke werk op straat of aan bed.  

Tijdens de jaarwisseling van 1987 op 1988 ging er iets mis. Bij afwezigheid van Te Gussinklo had de plaatsvervangend beheerder niet kunnen voorkomen dat jongeren veel kerstbomen opsloegen in De Dijk. De politie eiste dat de bomen naar de Westfrankelandsedijk zouden worden gebracht, zodat ze niet op de minder populair geraakte kerstbomenbrand op de Lekstraat zouden belandde. Toen de jongeren het niet deden, deed de politie het zelf. Uit kwaadheid dat de politie hun bomen had ‘gejat’, gooien jongeren bij enkele winkeliers de ruiten in. Kees heeft zijn jongeren ertoe kunnen bewegen geld in te zamelen om de schade te vergoeden, maar hij heeft er een flinke kluif aan gehad.  

De doorstroming in een jongerencentrum kan snel gaan. In 1988 was Kees enige tijd ziek en kwamen er nieuwe bezoekers in De Dijk een iets jongere generatie, nog niet getraind in samen dingen doen. Het is jammer dat veel Gorzenaren zich De Dijk herinneren als een plek waar hun kinderen seks bedreven op zolder en waar wapens opgeslagen bleken te worden. Dat gebeurde na het vertrek van Te Gussinklo en zijn opvolger bleek de losbandige jongere niet in het gareel te kunnen houden. De wapenvondst luidde het einde van De Dijk in.  

Bij FC Den Haag was Kees te Gussinklo als supporterscoördinator betrokken bij het reguliere overleg met de politie. Kees was blij dat SVV van de ondergang was gered, want zo kwam hij nog geregeld voetbalsupporters en politiemensen uit Schiedam tegen. Vanuit een andere positie, maar net zo enthousiast als hij altijd geweest was. De Dijk had gestaan vlakbij de plek waar vroeger SVV gevestigd was en daar had hij in zijn Schiedamse tijd veel verhalen over gehoord. In augustus 1990 werd hij door SVV gevraagd in een werkgroep toe te treden, die de Schiedamse voetbalclub op last van de KNVB had moeten instellen om een plan op te stellen voor supportersbegeleiding. Te Gussinklo mocht die functie combineren met zijn taken bij FC Den Haag.

Ook na de fusie van de Haagse voetbalclubs was hij supporterscoördinator, nu van ADO Den Haag. Later keerde hij terug naar het welzijnswerk bij de Haagse organisatie Zebra, waar hij zich weer als een vis in het water voelde. In zijn vrije tijd ontwikkelde hij zich als sportverslaggever bij het radioprogramma Sportsignaal op Den Haag FM. Ook was hij sportcommentator bij Haaglanden Voetbal. De welbespraakte Te Gussinklo werd een grote bekendheid in de wijde Haagse regio. De laatste jaren was hij ook lid van de programmacommissie. Kees was verantwoordelijk voor de inhoud van de uitzendingen en coördineerde de inzet van de verslaggevers. Ook zette hij zich in voor de opleiding van nieuwe medewerkers. Verder was Kees als vrijwilliger actief bij voetbalvereniging RAS waar hij regelmatig achter de bar stond.  

Plotseling overleden

Vorige week overleed hij plotseling aan een maagbloeding. Hij is 64 jaar geworden. De uitvaart is donderdag om twee uur in crematorium Meerbloemhof in Zoetermeer. De bijeenkomst is voor iedereen toegankelijk. Na afloop is er gelegenheid om de familie van Kees te condoleren.

Reacties

Stationmanager Gerard van den IJssel: “Kees was een gezichtsbepalende medewerker van de omroep. Het is een ontzettend gemis dat hij er nu niet meer is. Zijn kennis van de Haagse voetbalwereld was enorm. Zijn overlijden zorgt voor een enorm gat, dat door anderen moeilijk gevuld kan worden.”

ADO Den Haag prijst hem in een In Memoriam: “Te Gussinklo was een bijzondere man. Hij was open, gewoon, gemakkelijk benaderbaar en communicatief sterk. Hij interviewde met speels gemak iedereen en maakte geen onderscheid tussen notabelen, topsporters of sporters op het eenvoudigste niveau. Geen drempel was hem te hoog en begaf hij zich op een terrein dat eigenlijk verboden was, dan maakte hij pas op de plaats en verontschuldigde zich op beschaafde wijze. Toen hij in het Zuiderparkstadion werkzaam was als supporterscoördinator, bevond hij zich in voor zijn doen nog in ‘wilde’ jaren. Gedreven door idealisme wilde hij alles doen en bereiken voor de supporters. Daarbij trad hij vaak door een combinatie van naïviteit en soms lak aan alles hebbend buiten de oevers van zijn bevoegdheden. Het bestuur en management riepen hem dan tot de orde en ging hij weer ‘braaf terug in zijn hok’ zoals hij dat verwoordde. Het waren voor ADO Den Haag en dus ook voor hem geen gemakkelijke tijden. De club worstelde zowel sportief, organisatorisch als financieel om overeind te blijven, hetgeen met vallen en opstaan gepaard ging.”

“Na zijn tijd bij ADO Den Haag vond Te Gussinklo emplooi in het welzijnswerk. Ook daar voelde hij zich als een vis in het water. Door zijn gave gemakkelijk contacten te leggen boekte hij ook succes. In zijn vrije tijd ontwikkelde hij zich tot een lokaal en regionaal veel beluisterde verslaggever van sport- en vooral voetbalwedstrijden. Sportprogramma’s presenteren was zijn volgde stap. Ook hier combineerde hij zijn gezellige aard met sociale betrokkenheid, gelardeerd met een positief kritische inslag. Weliswaar draait de wereld door, maar in de ether zal het geluid zonder hem geheel anders klinken. Het zal wat stiller zijn… ADO Den Haag dankt Kees voor alles wat hij heeft gedaan en betekend voor de club.”

Reacties