Mijn moeder was ook gekomen

23-05-2021 Gezond Han van der Horst


COLUMN - Mijn 72e verjaardag vierde ik op het terras van Renée voor de Korenbeurs. Dit heeft een belangrijk voordeel. Als je aan het eind van de middag té rillerig wordt, stap je over naar een tafeltje aan de Korte Haven. Daar staat dan nog precies een klein uur de zon op.

We hadden met twee vriendinnen afgesproken om een uur of drie en toen was het op de Nieuwe Sluis nog best aangenaam. Je hebt daar ook een van de mooiste uitzichten van Schiedam. Je kijkt de Lange Haven af. Je ziet dan niets van de weerzinwekkende nieuwbouw die de binnenstad op zoveel plekken ontsiert. 

Een paar tafeltjes verderop was mijn moeder al gaan zitten. Ze voerde een gesprek met een andere dame, van wie ik alleen de rug kon zien. Ze had blijkbaar voor haar gestalte uit de jaren zestig gekozen. Met een korte gladde pony op haar voorhoofd en een stevige bril met ronde glazen. Zo ontving ze me als ik na half vier thuis kwam van het Franciscus College. Ze had dan geen thee voor me klaar staan maar een diep bord custard. 

Ik was nog in de groei en moest goed eten. Mijn moeder had de custard al rond een uur of twaalf gekookt zodat hij goed opgesteven was en aan alle kanten koud. Bovenop had zich een geel vel gevormd. In het algemeen is een vel op pap afschuwelijk maar op custard niet. Dat wil zeggen: als die stijf genoeg is Je had in die tijd ook moeders die de custard warm serveerden of er een slappe hap van maakten. Dan kreukelde het vel zonder dat je er met de lepel in kon doordringen. Met zo’n moeder was je niet te benijden. 

Mijn moeder had nog steeds dezelfde manier van doen. En ze was nog even spraakzaam. 

Toen arriveerde ons gezelschap. Ik kreeg felicitaties en cadeautjes. We besloten het borrelplateau van Renée te proberen met ingrediënten die een ouderwetse Schiedammer niet meteen verwacht. Maar eerst was het tijd voor koffie. De bestelling vergde alle aandacht. 

De koffie kwam. Ik kreeg weer kans op de omgeving te letten. Het tafeltje met mijn moeder en haar vriendin was leeg. Het leek wel of ze in rook waren opgegaan.